Charles...
Grace...
Je bent weer terug.
Er was geen hoop meer, zeiden ze. lk moest aannemen dat je dood was.
Ze zeggen zoveel.
Dank U. Dank U, God.
Elke avond heb ik God gesmeekt jou levend terug te brengen.
Terug bij de kinderen.
Waar heb je al die tijd gezeten?
Daar. Op zoek naar mijn huis.
Je bent zo anders geworden.
Zo anders. -Soms bloed ik.
Dit is mijn man.
Aangenaam kennis te maken, meneer. -Hij is heel zwak.
Zorg voor een warm bad en schone kleren.
En wat te eten. -Komt in orde, mevrouw.
Hoe gaat het met mijn kleintjes?
Papa...
Waarom heeft het zo lang geduurd?
lk zei toch dat ie zou terugkomen.
Hebben jullie je netjes gedragen? -Heel netjes.
Lief voor mama geweest? -Ja.
We leren elke dag voor onze eerste communie.
Heb je iemand gedood?
Daar heb je hem.
Schat, je lunch staat klaar.
Kom je beneden eten of wil je...
Wanneer komt papa naar beneden? -Geduld, Anne.
Papa voelt zich niet lekker.
Hij heeft veel dode mannen gezien.
Als je dood gaat in de oorlog, waar ga je dan naartoe?
Wat een vraag. Dat hangt ervan af.
Waarvan?
Of je voor de goeien of de slechten vocht.
Je vader vocht voor Engeland, dat waren de goeien.
Hoe weet je wat de goeien of de slechten zijn?
Eet je eten nou maar op. Jullie hoeven niet te vechten.
Wij komen nooit ergens.
Je mist helemaal niets.
Je kan beter thuis zijn bij papa en mama.
En de indringers.
Er zijn hier geen indringers.
Jij zei van wel. -lk wil er niets meer over horen.
Maar jij zei... -Nu is het genoeg.
Mag ik wat zeggen? -Nee.
Waarom niet? -Omdat het niet mag.
Hou op met dat gesnuif.
Hou ermee op.
Hou daarmee op.
Goed, ga maar naar je kamer. En je krijgt geen toetje.
Niet huilen.
Stil maar.
Je kijkt zo lelijk als je huilt. -Kan me niets schelen.
Stil maar. Luister eens naar me.
lk heb ze ook gezien.
Echt waar?
Zeg het dan tegen mama, misschien gelooft ze me dan.
Er zijn dingen die je moeder niet wil horen.
Ze gelooft alleen in wat zij geleerd heeft.
Maar maak je geen zorgen.
Vroeg of laat...
zal ook zij ze zien. En dan wordt alles anders.
Hoe dan?
Wacht maar af. Er komen een paar grote verrassingen aan.
Er komen wat veranderingen.
Veranderingen.
Nu doet ze weer of er niets gebeurd is.
En haar dochter? -Die is niet zo koppig.
De kinderen zijn makkelijker te overtuigen.
Maar het is de moeder die het ons lastig maakt.
Denk je dat haar man iets vermoedt?
Nee, die weet niet eens waar hij is.
Wat heb ik toch een mooie dochter.
Mama heeft deze sluier speciaal voor jou gemaakt.
lk lijk wel een bruid.
Ja, dat klopt.
lk moet de mouwen wat korter maken. Trek 'm maar uit.
Hij is voor je eerste communie. -lk zal 'm niet vies maken.
Mag ik 'm nog heel even aan houden? -Nog even?
Goed dan.
lk ben zo terug. En niet op de grond zitten of tegen de muur leunen.
Monsieur, wilt u met mij dansen?
Heel graag.
Charles, zo kan het niet langer. Je moet wat eten.
in de lucht
ik weet niet of het bewolkt is of helder
want ik zie alleen jou
schat
hoog staat de maan
Anne, trek je jurk uit.
Luister je?
Je zou niet op de grond gaan zitten. -Die is schoon.
Waarom doe je nooit wat ik zeg?
Wat is er?
Waar is mijn dochter?
Wat heb je met mijn dochter gedaan?
Ben je gek?
lk ben je dochter.
Jij bent mijn dochter niet.
Je bent mijn dochter niet.
Mevrouw, ik hoorde gegil. -Ze wil me dood maken.
Ze wil ons dood maken. Eerder houdt ze niet op.
Ze wil ons dood maken. -Kom maar mee.
Je bent slecht. Je bent slecht.
Slecht.
Hoe is het met haar? -lk kon haar niet kalmeren.
lk heb haar naar haar vader gebracht. Ze wilde per se met hem praten.
Wat is er gebeurd? Waarom vochten jullie?
Het was zij niet. Het was die oude vrouw, met die vreemde ogen.
Ze deed mijn dochters stem na. Het was echt niet mijn dochter.
God, help me.
Wat is er met me aan de hand?
lk weet niet wat me mankeert.
U moet meer rust houden.
U kunt niet alleen de verantwoording over dit huis dragen.
Laat dat maar aan ons over. Wij weten wat er moet gebeuren.
Wat bedoelt u daarmee?
Wat moet er dan gebeuren? -lk opperde alleen maar...
Er valt niets te opperen.
U weet helemaal niet wat er moet gebeuren.
Of wel?
Wat zijn dat?
Tabletten tegen de migraine.
Die u altijd slikt.
lk wil alleen zijn.
Kom, kind.
Anne heeft alles verteld.
lk heb er geen verklaring voor.
lk heb zelfs nog even gedacht dat er geesten in huis waren.
lk heb het niet over die geesten.
lk heb het over die dag.
lk weet niet wat je bedoelt. -Zeg dat het niet waar is.
Wat is er gebeurd?
Gebeurd?
lk weet niet wat er met me gebeurde.
Die bedienden waren die nacht vertrokken, zonder wat te zeggen.
En ze wisten dat ik het huis niet kon verlaten.
Dat wisten ze.
Wat is er gebeurd?
Ze heeft me geslagen.
Ze werd gek, net als toen.
Weet je nog?
Je moet het me vergeven.
lk niet. De kinderen.
Die weten dat ik van ze hou.
lk zou ze nooit kwaad doen. lk ga nog liever dood.
Wat doe je? Ben je boos op me?
lk ben teruggekomen om afscheid te nemen. lk moet gaan.
Waar naartoe?
Naar het front. -De oorlog is afgelopen.
De oorlog is niet afgelopen. -Wat klets je nou?
Je gaat niet. Je hebt ons al eens verlaten. Je gaat niet.
Waarom ging je naar die stomme oorlog die ons helemaal niet aangaat?
De anderen bleven toch ook hier. -Die gaven zich over.
Wij allemaal.
Het hele eiland was bezet.
Wat had je nou verwacht?
Wat wilde je nou bewijzen? Jij hoorde hier bij ons.
Bij je gezin.
lk hield van je en daar kon ik mee leven.
ln deze duisternis.
ln deze gevangenis.
Maar jij niet.
Je had aan mij niet genoeg. Daarom ging je weg.
Niet vanwege die oorlog.
Je wil van mij af, he?
Vergeef me, Grace.
Waar zijn de gordijnen?
Laat me eens kijken.
Je hebt niets. Jullie hebben niets.
lk wil naar papa.
Papa is weg. -Dat is niet waar.
Jawel.
Het is wel waar.
lk hou van je, mama.
Ga de gordijnen zoeken.
Wie?
Wie heeft dit gedaan?
Zeg het.
Jij weet wat hier gebeurt. Jij hebt het eerder meegemaakt. Zeg het.
Schrijf het op.
Alsjeblieft. -Daar schiet u niets mee op.
En ze kan ook niet schrijven. -Waar zijn ze?
De gordijnen.
Mijn kinderen kunnen niet zonder. lemand heeft de gordijnen weggehaald.
Dat weet ik. U hoeft niet zo te schreeuwen.
Mr Tuttle, ik wilde u net gaan roepen.
Hebt u al gezien dat iemand de gordijnen heeft weggehaald?
De gordijnen?
Hemeltje...
Waarom zou iemand zoiets doen?
Misschien om wat daglicht binnen te laten.
Daglicht, natuurlijk.
lemand wil mijn kinderen doden. -Wie zegt dat daglicht dat doet?
Bent u gek?
Dat heb ik u verteld.
Ze zijn allergisch voor licht. Het licht wordt hun dood.
Dat was vroeger zo. Misschien zijn ze nu niet meer allergisch.
Hoe weet u of ze nog ziek zijn als u ze nooit aan daglicht blootstelt?
Mijn schoonzus had vreselijke last van reuma in benen en rug.
Maar op een mooie dag...
was het weg.
lk ga de gordijnen zoeken...
en als ze weer hangen gaan jullie eruit.
En meneer dan? Wat vindt hij hiervan?
Geef me uw sleutels.
lk wil ze nu terug.
lk weet wat jullie willen. Jullie willen ons bang maken.
Jullie willen ons wegpesten omdat jullie dit huis willen hebben.
Geef me die sleutels. lk vraag het niet nog een keer.
U moet rustig blijven. -Geef me die sleutels.
Geef hier.
En nu wegwezen.
Weet u, Mr Tuttle...
Mijn geduld is op. En dat van u?
O ja, absoluut.
We gaan de grafstenen vrijmaken.
Wat doet mama? -Ze is gek geworden.
Leugenaar. -Ze is gek.
Leugenaar. -Ze is gek. Ze is gek.
Het is avond.
Wat ga je doen? -lk ben het zat.
lk ga papa zoeken in het bos. -Ga je weglopen?
lk klim via de pijp naar beneden. Heel eenvoudig.
Als mama erachter komt, krijg je straf.
Wacht even.
lk wil ook mee papa zoeken. -Liegbeest, je bent bang in je eentje.
Bangebroek...bangebroek... -Stil.
Volgens mij zijn we verdwaald. -We zijn nog in de tuin, domoor.
lk ben bang. -Was dan thuis gebleven.
Zeg eens wat. -Wat moet ik zeggen?
Geen idee. Zeg maar wat. -lk heet Anne en ik loop.
lk loop en ik heet Anne.
Wat zijn dat?
Dat lijken wel graven.
Niet naartoe gaan. -Waarom niet?
Straks komt er een geest uit. -ln graven liggen alleen maar skeletten.
Hier staat wat op geschreven. -Laten we gaan.
Anne, wat staat erop?
Jullie moeten nu flink zijn. -Nicholas, kom hier.
Mrs Mills, zeg het niet tegen mama. -Niet tegen ze praten.
Waarom niet? -Ze zijn dood.
Het zijn geesten. Kom hier.
Kinderen...
Waarom dragen ze dan geen lakens en kettingen? Jij zei...
Doet er niet toe. Blijf uit hun buurt.
Je plaagt me altijd en je liegt. lk ben het zat.
lk plaag je niet. Het is waar. Kom hier.
Kinderen.
Rennen. Rennen.
Snel, naar binnen.
Kom niet dichterbij. Blijf staan.
Doe geen moeite. De TBC heeft ons al te pakken gehad.
Een halve eeuw geleden.
Ga weg.
Doe open, mevrouw. -Wat willen jullie?
Mama, niet open doen. -We hebben hun graven gezien.
Ga je boven verstoppen.
lk ben bang.
Blijf bij elkaar.
Jullie moeten bij elkaar blijven.
Ga je verstoppen.
We hebben geprobeerd het uit te leggen.
Wat uit te leggen? -Over het huis.
De nieuwe situatie.
Welke situatie?
We moeten leren samen te leven.
De levenden en de doden.
Als jullie dood zijn, laat ons dan met rust.
Laat ons met rust.
Kom, hierin.
Als we dat doen, denkt u dan dat zij ook weggaan?
Wie? -De indringers.
Er zijn geen indringers. -Die hebben de gordijnen weggehaald.
Dat kan ik u verzekeren.
Ze zijn daarbinnen, met u en de kinderen.
En ze wachten op jullie.
En geloof me, vroeg of laat vinden ze jullie.
Wacht hier, ik ben zo terug. -Nee, we moeten bij elkaar blijven.
lk kan haar niet alleen laten.
Hou op met snuiven.
Nicholas, hou daarmee op.
Hou op.
Hoor je dat? Er is iemand.
Ga met ons mee.
Waar zijn jullie?
Geef antwoord.
De indringers hebben ze gevonden. -Wij kunnen nu niets meer doen.
U moet naar boven gaan en met ze praten.
Onze Vader, die in de hemel zijt...
Uw naam worde geheiligd.
Uw Rijk kome, Uw wil geschiede, op aarde...
zoals in de hemel.
Geef ons ons dagelijks brood en vergeef ons onze schulden.
Waarom zijn jullie bang, kinderen?
Waarom mogen we jullie vriendjes niet zijn?
Kom, praat tegen ons.
Praat tegen ons.
Vertel eens wat er gebeurd is.
Niet zeggen. Niet zeggen.
Niet zeggen.
Als ik het zeg, laten ze ons met rust.
Waarom huilen jullie?
Wat is er in deze kamer gebeurd?
Wat heeft jullie moeder gedaan?
lets met een kussen.
Heeft ze jullie zo gedood?
Met een kussen? -Ze heeft ons niet gedood.
Als je dood bent, waarom blijf je dan nog hier?
We zijn niet dood.
Waarom blijf je in dit huis? -We zijn niet dood.
We zijn niet dood. -We zijn niet dood.
Waarom blijf je in dit huis?
We zijn niet dood.
Gaat het?
Alleen een beetje duizelig.
Wat is er gebeurd?
Ze hebben contact gezocht. -Alle drie?
Klaarblijkelijk wel. De moeder en de twee kinderen. lnteressant, he?
lnteressant? lk vond het doodeng.
Rustig, schat. -Nee.
We hebben gedaan wat jij wilde, maar nu luister je naar mij.
We blijven hier niet langer. Die wezens willen ons hier niet.
We weten niets van ze. -O jawel.
De moeder verstikte haar kinderen en schoot zichzelf dood.
lk vind dat wel voldoende. Denk eens aan onze zoon.
Er is niks aan de hand met Victor. -Er is wel wat.
Hij heeft nachtmerries. Hij heeft dat meisje gezien.
Deze dame werd ook al door haar bezeten.
Laten we hier weggaan. -Goed...
Morgenvroeg vertrekken we. -Godzijdank.
lk ga even naar Victor kijken.
Bedankt voor uw komst. -lk hoop dat we u geholpen hebben.
Zeker, maar het was niet de leukste avond van mijn leven.
Eerst begreep ik niet...
waarom ik dat kussen vast had.
En waarom jullie niet bewogen.
Maar toen wist ik het.
Het was gebeurd.
lk had mijn kinderen gedood.
lk pakte het geweer...
zette het tegen mijn voorhoofd...
en haalde de trekker over.
Niets...
En toen hoorde ik jullie lachen.
Jullie waren aan het spelen met de kussens.
En ik dacht...
dat de genadige Heer...
mij een nieuwe kans gaf...
door te zeggen:
Geef nooit op.
Wees flink.
Wees een goede moeder...
voor hen.
Maar nu...
Wat betekent dit allemaal?
Waar zijn we?
Lydia vroeg precies hetzelfde...
toen ze besefte dat we alle drie dood waren.
Dat was de laatste keer dat ze sprak.
Maar dat kon ik u niet eerder vertellen.
Zal ik een kopje thee zetten?
De indringers gaan weg, maar er zullen anderen komen.
Soms voelen we ze, en soms ook niet.
Maar zo is het altijd geweest...
mevrouw.
ls papa dood gegaan in de oorlog?
Zien we hem ooit nog terug? -Dat weet ik niet.
Als we dood zijn, waar is het voorgeborchte dan?
lk weet niet of er wel een voorgeborchte bestaat.
lk weet niks meer dan jullie.
lk weet alleen dat ik van jullie hou.
lk heb altijd van jullie gehouden.
En dit is ons huis.
Zeg me maar na.
Dit is ons huis.
Mama, kijk. Het doet geen pijn meer.
Niemand krijgt ons hier weg.
Kom, Victor.
Subtitles adjusted by DutchNino